Kenneth zit in een lederen fauteuil in een café, in gesprek met een man die tegenover hem zit

Wat ik jarenlang verborgen hield, staat nu zwart op wit.

Drank, drugs, verslaving en criminaliteit hebben jarenlang mijn leven bepaald. In mijn autobiografie De wind zal me dragen schreef ik ook wat ik liever verborgen hield. Want te voet naar Santiago vertrekken was één ding. Mijn leven veranderen bleek iets heel anders.

Misschien zag je een foto van vroeger. Of eentje waarop ik vandaag lach, met een rugzak of achter mijn toonbank. Hetzelfde leven. Alleen zie je niet wat er tussen die momenten gebeurde.

Kenneth kijkt recht in de camera, een selfie in een betegelde badkamer

Wat je op die foto's niet ziet

Uitgaan, alcohol, drugs, verkeerd gezelschap. Ik geraakte er steeds moeilijker uit. Soms dacht ik dat ik het eindelijk onder controle had. Tot ik weer terechtkwam in situaties waarin ik nooit meer wou belanden.

Ik kreeg kansen, maar greep ze niet altijd. Na zoveel keer vallen geloofde ik steeds minder dat ik nog kon rechtstaan.

Kenneth ligt met gesloten ogen in het gras met een flesje in zijn hand, omringd door lege flessen en blikjes

Ik heb mezelf en anderen teleurgesteld.

Ik kon niet blijven. Maar waar moest ik naartoe?

In 2012 had ik geen eigen thuis en geen werk. Ik sliep bij een vriend, met nauwelijks iets om op terug te vallen. Ik wist dat ik niet kon blijven leven zoals ik bezig was.

Ik las De Alchemist van Paulo Coelho en De pelgrimstocht naar Santiago. Die boeken zetten iets in beweging. Ik wou weg uit de omgeving waarin ik telkens weer vastliep. Niet op vakantie. Echt vertrekken.

Dus vertrok ik te voet vanuit Namen naar Santiago de Compostela. Een tent, wandelschoenen en een rugzak die in het begin bijna 35 kilo woog. Ik wist niet of ik het zou halen. Ik wist zelfs niet goed wat ik hoopte te vinden.

Mijn rugzak werd lichter. De rest niet zomaar.

De eerste dagen waren verschrikkelijk zwaar: afkickverschijnselen, slapeloze nachten, eenzaamheid en nachtmerries. Soms vroeg ik me af waarom ik hier in godsnaam aan begonnen was.

Ik liet spullen achter. Maar de schaamte, mijn fouten en de mensen die ik had teleurgesteld, kon ik niet uit mijn rugzak halen. Hoe laat je iets achter dat overal met je meegaat?

Ik wandelde verder, door België, Frankrijk en Spanje. Uiteindelijk bereikte ik Santiago. Ik had zo lang naar dat moment toegewerkt, maar toen ik er stond, voelde ik niet wat ik had verwacht.

Kenneth met rugzak naast een stenen Santiago-wegmarkering met schelp, met een hond naast hem

Santiago was niet het einde van mijn problemen

Pas later besefte ik wat ik had volbracht. Maar thuis bleek al snel hoe moeilijk het was om dat gevoel vast te houden.

Ik herviel opnieuw, met lichamelijke en persoonlijke tegenslagen. Wat er toen misliep, zie je niet op een foto van mijn aankomst.

Ik wou dat ik kon zeggen dat alles daarna goed ging. Maar dat is een mooier verhaal dan het mijne. Eén keer opstaan was niet genoeg.

Lees mijn volledige verhaal →

Kenneth zit in kleermakerszit op een rotsige bergtop onder een blauwe lucht

Jaren later stond ik achter mijn eigen toonbank

Van geen eigen thuis en geen werk naar een eigen zaak. Toen ik besloot mijn eigen zaak te starten, stond er amper €500 op mijn rekening. Maar dat was niet de eerste keer dat ik alles op het spel zette.

Ook als ondernemer maakte ik fouten. Toch bleef ik iets proberen op te bouwen. Mijn verleden was er nog, maar hoefde misschien niet mijn hele toekomst te bepalen.

Toen moest ik opschrijven wat ik liever verzweeg

Schrijven had ik altijd willen doen. Geen mooie lessen, maar mijn eigen verhaal, ook de verslaving en criminaliteit. Daarvoor moest ik terug naar periodes waar ik liever niet meer aan dacht.

Sommige gebeurtenissen had ik liever voor mezelf gehouden. Ik twijfelde om ze weg te laten. Hoe eerlijk durf je te zijn als straks iedereen kan lezen wat er gebeurd is?

Ik liet de moeilijke stukken staan. Anders zou je nooit begrijpen wat aan mijn leven van vandaag voorafging. Zo ontstond De wind zal me dragen.

En plots konden anderen lezen waar ik nauwelijks over sprak

In de eerste maand werden er 1.500 exemplaren verkocht. Dat had ik nooit verwacht. Mensen die ik nooit ontmoet heb, lezen nu dingen waar ik vroeger nauwelijks over kon praten.

“zo fijn leesbaar dat ik 7u aan 1 stuk doorgelezen heb tot diep in de nacht.”
Jurgen V.

Wat blijft bij hen hangen? De verslaving, de Camino, de terugvallen? Of iets waarvan ik dacht dat niemand er aandacht aan zou besteden?

En dan heb ik nog lang niet alles verteld.

Hier lees je maar een klein deel. Wat er na Santiago gebeurde en wat ik zo moeilijk vond om neer te schrijven, staat in mijn boek. Niet om mezelf goed te praten. Wel om te vertellen wat je niet ziet wanneer ik vandaag lach.

Lees mijn volledige verhaal →

Ik heb lang getwijfeld of iedereen dit echt over mij moest weten. Alleen de mooie stukken vertellen was gemakkelijker geweest. Maar dan was het niet mijn echte verhaal.

Kenneth staat met gekruiste armen vooraan een lokaal en spreekt een groep mensen toe — Vandaag merk ik dat mijn verhaal niet stopt bij het boek, maar ook verder leeft in gesprekken met anderen.

Kenneth Noelmans

Wat lezers van mijn boek vinden.

Liese

Een boek dat heel vlot leest. Een emotioneel, inspirerend en motiverend verhaal dat je moed geeft om verder te gaan, ook wanneer het even moeilijk is. Het laat zien dat, hoe donker een periode ook kan zijn, er altijd opnieuw licht kan komen. Veel bewondering voor je openheid en eerlijkheid.

Als een MENS zijn verhaal open en eerlijk verteld is het altijd boeiend

Jurgen V.

Kenneth, vriend, Pelgrim, ... Wat heb je jouw levensverhaal tot hiertoe mooi uitgeschreven, zo fijn leesbaar dat ik 7u aan 1 stuk doorgelezen heb tot diep in de nacht. Stoppen was geen optie, net als eerder geschreven in de reviews kan je er perfect een film van maken. Althans in mijn hoofd speelde ik de film al af tijdens het lezen. Jij hebt echt meerdere levens tot hiertoe al geleefd, maar je mag ondanks soms ook de mindere mooie dingen die erin staan trots zijn op jezelf en wat je tot hiertoe bereikt hebt. We kennen elkaar al even en voor mij ben je echt een pure mens! Ik kan al niet wachten op een volgend boek van jou, en ondertussen geniet ik van de open en eerlijke gesprekken tijdens onze wandelingen. Je hebt er ook veel stress om gehad, je hebt er enorm veel energie in gestoken en ook daarom een welgemeende proficiat vriend. Trots op jou!

Rembert V.

Het leven is vallen en opstaan. Geloof betekent niet dat je nooit zult vallen, maar dat je erop vertrouwt dat je altijd de kracht zult vinden om weer op te staan. Want waar geloof is, blijft hoop. En waar hoop blijft, is er altijd een weg vooruit. Gedragen door de wind! Moge dit schitterende boek een inspiratiebron zijn voor zij die op zoek zijn... op zoek naar het geluk!

Geweldig verhaal!!

Ann

Ik heb nooit een boek uitgelezen, maar dit boek bleef me boeien en ik heb het in 4 dagen uitgelezen, tussen al mijn taken door. Na een lezing van u , moest ik dat boek kopen ! Geweldig verhaal en respect voor uw doorzettingsvermogen !!!

Leen F.

De wind zal me dragen... Eén van de weinige boeken die ik uitlas in slechts 2 dagen. Voor mij als sociaal werkster zijn veel stukken in dit boek herkenbaar. Ik hoor deze verhalen bijna dagelijks als ik aan het werk ben. Zware rugzakken vol zware verhalen die mensen meedragen. Voordat ik dit werk deed waren dit de "ver van mijn bed" verhalen. Nu kruipt het vaak onder mijn huid (Dit is ook de reden dat ik weldra afscheid zal nemen van dit soort werk. Ik kan het niet loslaten...) Wat Kenneth hier neerschrijft, is een uitzonderlijk verhaal. Voor mij geeft dit weer dat er in zijn onbewustzijn, reeds veel bewustzijn aanwezig was. Hij leeft de principes van het leven die je in elk boek over zelfontwikkeling zal lezen! Met als kernboodschap: Al blijft het leven een strijd van vallen en opstaan, weet dat de wind je altijd zal dragen. Een boek dat je zeker gelezen moet hebben!

Caroline S.

Kenneth, Jouw boek leest als een real-life thriller met uiteindelijk een sprookjeseinde. Een eerlijke en bij momenten heftig en aangrijpend verhaal, maar vooral eentje van vallen, opstaan en blijven doorgaan. En ondanks alles wat je hebt meegemaakt, ben en blijf je die goedlachse kerel met het hart op de juiste plaats. Dat maakt jouw verhaal misschien nog wel het mooiste van allemaal. Ik wens je heel veel succes met je zaak en natuurlijk ook met je verdere schrijfcarrière. Wie weet waar het schrijven je nog brengt en wat de toekomst voor jou in petto heeft... Ik ben alvast benieuwd naar het volgende hoofdstuk!